An t-Each a Dh'Fhàg an t-Sleighe
Tar-sgriobhadh | Transcription
GF195i09 AN T-EACH A DH'FHÀG AN T-SLÈIGHE
Beulaiche: Gilleasbuig Eòghainn Dhòmhnaill 'ic Aonghais 'ic Aonghais 'ic Iain 'ic Iain 'ic Dhòmhnaill | Archie Dan MacLellan
Tar-Sgrìobhadh le: Oighrig NicFhraing | Effie Rankin
Tha mi dol a dh'innse naidheachd dhuibh air triùir de ghillean òga, gasda bh' ann bho chionn taosgan bhliadhnaichean seo sa choimhearsnachd againn. Agus bha 'd a' gabhail roinn de stuth an eòrna 's iad a' faireachdainn uamhasach math. Agus bha each aca—bhragair de dh'each agus riding sleigh aca…bragair de dh'each aca agus slèigh rididh math agus bha 'd a' gabhail roinn de shùgh an eòrna. Agus bha taigh an sin anns an robh nigheanan slick agus dè bhuail nan inntinnean ach falbh a choimhead air na h-igheanan. Ach bha 'd a' faighinn air adhart uamhasach math—rathad eireachdail ann 's am beothach math cho sunndach 's iad fhèin cho toilichte. O, bha' d a' gabhail roinn mhath—tha seansa gun do ghabh iad beagan barrachd 's a bu chòir dhaibh co-dhiù. Ach, my God, mun do ràinig iad an taigh—pìosan bho 'n taigh—cha tug àsan an aire riamh ciamar a bha rathad agus bha cuithe mhòr sneachd ann; agus start 'ad 'sa chuithe shneachda agus chaidh an t-each fodha cho mòr agus stick an t-slèighe agus choisich an t-each a-mach as an t-slèighe! Chùm an t-each suas gus an t-sabhail—an duine seo—bha e tha mi creidsinn cairteal a mhìle bho 'n a stad iad. Agus, oh my God, fear an taighe shuas aig an robh na h-igheanan, chunnaic e each an sin 's e na sheasamh a-mach aig an t-sabhal is chaidh e mach 's cha robh fhios ach Dia dè thachair 's bha gnothaichean a' coimhead cho neònach 's my God, thill e air luirgean an each—nach d'fhuair e na boyfriends 's iad nan suidhe 'san t-slèighe rididh agus i na stad agus iad a' smaoineachadh gun robh iad a' falbh aig full speed agus an t-each a bhith 's an t-slèighe!
Translation:
The Horse that abandoned the Sleigh
I am going to tell you a story about three fine, young fellows from our neighbourhood from several years ago. And they were having quite a bit of the juice of the barley and they were feeling pretty good. And they had a horse—a fine horse and a good riding sleigh—a cracker of a horse and a good riding sleigh and they were having lots of the juice of the barley. And there were some pretty girls in this certain house, and what crossed their minds but to go to visit the girls. They were getting along famously—the road was wonderful, their steed was so good and eager and they themselves were so happy. Oh, they were drinking a lot—it seems they took a little more than they should have, anyhow. But, my God, before they reached the house—a bit before the house—they never noticed the state of the road and there happened to be a big drift of snow there; and they started into the drift and the horse sank so far that the sleigh got stuck and the horse walked right out of the sleigh! The horse continued up to the barn—this man's—I believe it was a quarter of a mile from where they stopped. And, oh my God, the man up there in whose house the girls were, he saw this horse standing out by the barn and out he went and God knows what had happened with everything looking so strange. My God, he followed the horse tracks back—and didn't he find the boyfriends sitting in the motionless riding sleigh, thinking it was traveling at full speed and that the horse was still in the sleigh!